wikishimi.com

پلاستیک‌های خوراکی، عجیب اما واقعی!

پلاستیک‌های خوراکی، عجیب اما واقعی!

این دانشمندان می‌خواهند بگویند که ما می‌توانیم از گیاهان و مواد غذایی بسته‌بندی پلاستیکی درست کنیم و سپس بسته‌بندی‌ها را بخوریم، زیرا همه این‌ها از عناصر ثابتی تشکیل شده‌اند.

اختصاصی ویکی‌شیمی: مجله وال‌استریت در روز 14 جولای مقاله‌ای با عنوان " جایزه تحقیقات در زمینه تبدیل پلاستیک به مواد خوراکی" منتشر کرد که به مطالعه‌ای پرداخت که از میکروب‌ها و مواد شیمیایی برای شکستن پلاستیک‌های مصرف شده و تبدیل آنها به غذای خوراکی استفاده کردند.

حدود 10 سال است که مفهوم پلاستیک خوراکی در آزمایشگاه‌های زیست‌مهندسی و شرکت‌های استارتاپی مورد بررسی قرار می‌گیرد. با این حال، پیشینه این ایده به سال‌های بسیار دور بازمی‌گردد.

در مقاله‌ای که در سال 2018 در مجله Food Tank منتشر گشت، به تعدادی از بسته‌بندی‌های مواد غذایی که خود قابل خوردن بودن اشاره شد. برای مثال ماده آپیل (Apeel) که توسط آپیل ساینس ساخته شده است، در پوست گیاهان یافت می‌شود و می‌تواند میوه‌ها و سبزیجات را پوشش دهد تا ماندگاری آنها طولانی شود. Coolhaus در لس‌آنجلس ساندویچ‌های بستنی خود را در یک کاغذ نازک از جنس سیب‌زمینی می‌پیچد. Poppits غلاف‌های محلول در آبی تولید کرد که برای کمک به کاهش نیاز به تیوپ و درب پلاستیکی خمیردندان طراحی شده‌اند. حذف تیوپ خمیردندان از مواردی است که بسیار مورد توجه برندهای بزرگ قرار گرفته و به نظر می‌رسد جلبک دریایی بتواند گزینه خوبی برای این کاربرد باشد.

مورد جالب توجه دیگر بسته‌بندی‌هایی هستند که عمر آن‌ها به اندازه محتوای خوراکی داخل آن‌هاست. مثال Food Tank در این زمینه یک بسته‌بندی خوراکی به نام This Too Shall Pass برای روغن بود که از شکر روکش شده با موم ساخته می‌شود. این بسته‌بندی مانند تخم‌مرغ می‌شکند و سپس زیر آب ذوب می‌شود. مورد دیگر WikiCells است که مواد غذایی یا مایعات را در یک سد محافظ با استفاده از "ذرات غذایی طبیعی که توسط یون‌های مغذی کنار هم نگه داشته می‌شوند" محصور می‌کنند تا یک پوسته کاملاً خوراکی به عنوان جایگزینی برای بسته‌بندی‌های پلاستیکی ایجاد کنند.

جدیدترین اختراع در این زمینه مربوط به یک تیم تحقیقاتی در دانشگاه Illinois Urbana-Champaign است که جایزه 2021Future Insight  که شامل یک میلیون یورو بودجه تحقیقاتی می‌باشد را دریافت کردند. برندگان این جایزه "یک فن‌آوری پیشگامانه با پتانسیل تولید یک منبع غذایی ایمن و پایدار و در عین حال کاهش آسیب‌های زیست‌محیطی مرتبط با ضایعات پلاستیکی و روش‌های سنتی کشاورزی" ایجاد کردند.

این طرح از میکروب‌ها و مواد شیمیایی برای تجزیه پلاستیک‌های پایان عمر و تبدیل آن‌ها به غذای خوراکی استفاده می‌کند. در این آزمایشگاه با کمک مدلسازی، مدارهای ژنی مهندسی شده را برای برنامه‌ریزی ویژگی‌های سلول میکروبی برای انواع کاربردهای جدید بیوتکنولوژی، مانند تولید مواد غذایی به کار می‌گیرند.

به طور همزمان در آزمایشات دیگر، مطالعه می‌‌کنند که چگونه جوامع پیچیده میکروبی می‌توانند برای انجام عملکردهای مورد علاقه صنعتی همکاری کنند.

آن‌ها با دریافت این جایزه قصد دارند تحقیقات خود را در زمینه امکان‌پذیر ساختن یک راه‌حل کاملاً بیولوژیکی برای تبدیل پلاستیک PET، تقویت ایمنی‌زیستی و سلامتی مواد غذایی و گسترش بیشتر فناوری به پلاستیک‌های بیشتر یا انواع دیگر زباله برای تولید مواد غذایی ادامه دهند.

ایده آن‌ها این است که پلاستیک مخلوطی از عناصر مختلف از جمله کربن، اکسیژن و هیدروژن است. غذا از نظر شکل ظاهری متفاوت است. با این حال، از نظر شیمیایی، از کربن، اکسیژن، هیدروژن و تعدادی عناصر دیگر تشکیل شده است.

این دانشمندان می‌خواهند بگویند که ما می‌توانیم از گیاهان و مواد غذایی بسته‌بندی پلاستیکی درست کنیم و سپس بسته‌بندی‌ها را بخوریم، زیرا همه این‌ها از عناصر ثابتی تشکیل شده‌اند.

اگرچه این تحقیقات هیجان‌انگیز به نظر می‌رسند اما چالش اصلی اینجاست که چقدر این نوآوری‌ها مقیاس‌پذیر هستند و می‌توانند نیازهای عموم مردم را برطرف کنند.

کانگورو

ویرا صنعت دقیق پارس

کارگزاری نهایت نگر

مهمترین مطالب