EN AR
اخبار
پنجشنبه ۱۰ مهر ۱۳۹۹ 0

wikishimi.com

آشنایی با چند روش بازیافت پیشرفته

آشنایی با چند روش بازیافت پیشرفته

انحلال پلاستیک، دپلیمریزاسیون، پیرولیز و گازسازی، روش‌های نوین بازیافت بسته‌بندی‌های پلاستیک هستند.

اختصاصی ویکی‌شیمی:

بازیافت مکانیکی سنتی که امروزه مورد استفاده قرار می‌گیرد، محدودیت‌های قابل‌توجهی از جمله تخریب پلیمرهای با ارزش و کاهش کیفیت پلاستیک را دارد. از طرف دیگر، یک تکنولوژی کامل و پذیرفته شده در صنعت است که مزایای چشمگیری چون مصرف پایین انرژی را نیز به ارمغان می‌آورد.

در سال‌های اخیر، تقاضای بازیافت افزایش یافته است، صنعت پلاستیک به طور گسترده‌ای درگیر یافتن راه‌حل‌هایی برای تغییر سرنوشت زباله‌های پلاستیکی است. این سال‌ها، آغاز دوران جدیدی برای سرمایه‌گذاری و تجارت در زمینه دستیابی به فناوری‌های جدید بازیافت پلاستیک است.

فناوری‌های نوین و نوآورانه ما را قادر می‌سازد تا طیف گسترده‌تری از زباله‌های پلاستیکی بازیافت شود، امکان فرآوری مواد با سطوح بالای آلودگی وجود داشته باشد و در بعضی موارد، نیاز به مراحل پیچیده و گران‌قیمت تفکیک پلاستیک که غالباً منجر به پایین آمدن نرخ بازیافت می‌گردد، نیز حذف شود.

خلاقیت و علم در کنار هم باعث دستیابی به فناوری‌های نوآورانه می‌شود. همه‌ی بخش‌ها در این زمینه نقش اساسی دارند و باید با یکدیگر همکاری کنند تا به آینده بدون زباله‌ای که به آن نیازمندیم، دست پیدا کنیم. در این راه، فناوری‌های پیشرفته‌ای وجود دارد که باید تا جای ممکن تجاری‌سازی شوند:

 

انحلال پلاستیک:

روش انحلال در بازیافت پیشرفته، زباله‌های پلاستیکی را به شکل جامد خود دریافت کرده و در یک حلال حل می‌کند. پس از حل شدن، پیش از جداسازی پلیمر اصلی از حلال، می‌توان آلاینده‌ها و مواد افزودنی را به صورت مکانیکی و شیمیایی جدا کرد. محصول نهایی به یک پلیمر تمیز تبدیل می‌شود که می‌تواند دوباره به عنوان رزین ماده اولیه مورد استفاده قرار گیرد. شرکتPolystyvert ، از این فرآیند برای بازیافت پلی‌استایرن استفاده می‌کند. این روش، رویکرد جدیدی برای بازیافت پلیمرهایی است که بازیافت آن‌ها برای سال‌ها یک چالش تلقی می‌شد.

 

تجزیه پلیمری یا دپلیمریزاسیون:

فناوری دپلیمریزاسیون، برگ برنده صنعت بازیافت در سال‌های اخیر بوده است. این فناوری این امکان را فراهم می‌کند که یک زنجیره پلیمری را از حالت فشرده خارج کرده و آن را به مولکول‌های اولیه سازنده آن تفکیک کرد. محصول بدست آمده یک ماده خام پلاستیکی (مونومر) است که تقریباً مشابه مواد تهیه شده از سوخت‌های فسیلی سنتی است.

این بدان معنی است که مواد دپلیمر شده می‌توانند در تماس با مواد غذایی و حتی در کاربردهای پزشکی استفاده شوند. به عبارت دیگر، هیچ کاهش کیفیتی رخ نمی‌دهد.

بعلاوه، فرآیند دپلیمریزاسیون باعث تخریب پلیمر یا مونومر نمی‌شود، بدین معنی که این فرآیند می‌تواند روی یک ماده ثابت به تعداد نامحدود تکرار شود. نسل‌های آینده می‌توانند از فنجان قهوه‌ای استفاده کنند که از همان مولکول‌های موجود در فنجان قهوه شما ساخته است!

دو شرکت INEOS Styrolution و Agilyx، در همکاری با هم، اقدام به راه‌اندازی تاسیسات جدیدی در شیکاگو کردند که می‌تواند روزانه 100 تن پلی‌استایرن را با روش دپلیمریزاسیون بازیافت کند.

 

 

تجزیه در اثر حرارت یا پیرولیز:

پیرولیز از فرایند کراکینگ حرارتی برای تبدیل ضایعات پلاستیکی به روغن استفاده می‌کند، که غالباً تصفیه شده و سپس به عنوان ماده اولیه در تولید مواد شیمیایی پایه مانند اتیلن استفاده می‌شود.

روش پیرولیز به دلیل تولید محصولات شیمیایی پایه که می‌توانند در بخش‌های مختلف پلیمری تولید و استفاده شوند، توجه بسیاری از صنایع را برانگیخته است.

حتی محصولات جانبی فرآیند پیرولیز نیز می‌توانند مورد استفاده قرار گیرند. شرکت GreenMantra در ابتکاری منحصر به فرد، زباله‌های پلی‌استایرن را مستقیماً به محصولات قابل فروش تبدیل می‌کند. Ineos Stryolution در حال کار روی خالص‌سازی محصولات جانبی شرکت GreenMantra برای بازیابی منومر استایرن و تبدیل آن به رزین پلی‌استایرن بازیافتی است.

 

گازسازی:

اگر زباله‌های شما آلوده‌تر از آن هستند که بتوان از فناوری‌های ذکر شده برای بازیافت آن‌ها استفاده کرد، از روش گازسازی استفاده کنید. این روش بازیافت، امکان پردازش زباله‌های پلاستیکی مخلوط خانگی و زیستی را فراهم می‌کند. این فناوری در غیاب اکسیژن (بدون سوختن) مواد را تا دماهای بالا گرم می‌کند و باعث ایجاد سین‌گاز می‌شود. سپس از سین‌گاز به عنوان منبع کربن برای تولید مواد شیمیایی پایه مانند متانول و اتانول استفاده کرده و زنجیره ارزشمندی از محصولات نهایی آغاز می‌شود. Enerkem از پیشگامان استفاده از فناوری گازسازی در ابعاد تجاری است. سایت این شرکت در ادمونتون کانادا، 90 درصد از زباله این شهر را بازیافت می‌کند.

 

بنابراین، پلاستیک‌ها مواد مهندسی‌شده‌ی با ارزشی برای جامعه هستند که در طول زمان در حال تحول بوده‌اند و صد البته به همان اندازه نیاز به فناوری‌های بازیافت پیشگامانه دارند. شناخت گزینه‌ها و راه‌حل‌های موجود و بهینه‌سازی آن‌ها، اولین گام در استفاده مجدد از تمام مواد مورد استفاده است. اگرچه مشکل است اما با همکاری و خلاقیت کافی می‌توان به این آرمان دست یافت.

دیدگاه خود را بنویسید

فرستادن دیدگاه
به کانال ویکی شیمی بپیوندید